Usługi hotelarskie wg art. 3 Ustawy o usługach turystycznych, to:

krótkotrwałe, ogólnie dostępne wynajmowanie domów, mieszkań, pokoi, miejsc noclegowych, a także miejsc na ustawianie namiotów lub przyczep samochodowych oraz świadczenie, w obrębie obiektu, usług z tym związanych.

PODZIAŁ OBIEKTÓW HOTELARSKICH

Usługi hotelarskie - w cytowanym wyżej wymiarze - nie podlegają koncesjonowaniu, a ich wykonywanie nie wymaga konkretnych uprawnień. Jednak pewne standardy muszą być spełnione co do samych obiektów oraz zakresu świadczonych w nich usług i kwalifikacji personelu.
Ustawa dokonuje podziału obiektów hotelarskich na "obiekty hotelarskie" i "inne obiekty" (art. 35).

Do pierwszej grupy, to znaczy "obiektów hotelarskich" zalicza się (art.36 ):

• hotele
• motele
• pensjonaty
• kempingi
• domy wycieczkowe
• schroniska młodzieżowe
• schroniska
• pola biwakowe

Druga grupa, to jak wspomniano - inne obiekty w których świadczy się usługi hotelarskie.

^
w górę

RÓŻNICE: OBIEKT HOTELARSKI - INNY OBIEKT

Dla odróżnienia obydwu grup należy przeanalizować ust.1, art.35 ustawy. Zgodnie z nim - "obiekt hotelarski" powinien spełniać wymagania co do jego wielkości, wyposażenia, kwalifikacji personelu oraz zakresu świadczonych usług, ustalonych dla rodzaju i kategorii, do których został zaszeregowany, a także wymagań sanitarnych i przeciwpożarowych.
Zaszeregowanie odbywa się na drodze administracyjnej - decyzją. Właściwy do jej wydania jest wojewoda. Nazwy rodzajów i oznaczenia kategorii obiektów hotelarskich podlegają ochronie prawnej (art.43).

Usługi hotelarskie prowadzone w "innych obiektach" muszą posługiwać się odmiennym nazewnictwem, na przykład: pokoje gościnne, kwatery prywatne, mieszkania wakacyjne, domki letniskowe czy pola namiotowe. W tym przypadku usługi te będą mogły być świadczone, jeśli obiekty spełniają:

• minimalne wymagania co do wyposażenia dla innych obiektów, określone w Załączniku nr 3 do Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dn. 8 sierpnia 2002 Dz.U. Nr 142 Poz. 1190
• wymagania sanitarne, budowlane, przeciwpożarowe i inne - określone w odrębnych przepisach.

^
w górę

EWIDENCJA INNYCH OBIEKTÓW HOTELARSKICH

Ustawa o usługach turystycznych nakłada obowiązek na świadczącego usługi hotelarskie w innych obiektach, zgłoszenia tego obiektu do ewidencji obiektów hotelarskich. Obowiązek jej prowadzenia ma wójt, prezydent lub burmistrz (art.39, ust.2). Prowadzona jest niezależnie od ewidencji działalności gospodarczej.
To bardzo dobre rozwiązanie ze względu na brak zbędnych formalności wobec osób, które traktują usługi hotelarskie jako uboczne zajęcie zarobkowe (przy jednoczesnym prowadzeniu gospodarstwa rolnego) i nie są zobowiązane dokonywać takiej rejestracji gospodarczej.

^
w górę

KONTROLA OBIEKTÓW HOTELARSKICH I INNYCH OBIEKTÓW

Organy prowadzące ewidencję obiektów hotelarskich mają prawo dokonywać kontroli wszystkich pomieszczeń i urządzeń wchodzących w skład kontolowanych obiektów oraz dokumentów potwierdzających spełnienie określonych wymogów (sanitarnych, budowlanych, przeciwpożarowych i innych). Innymi organami posiadającymi prawo kontroli są: wojewoda oraz prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki.

^
w górę

DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA A AGROTURYSTYKA

Podstawą prawną przy podejmowaniu działaności gospodarczej - także w dziedzinie turystyki jest Prawo o działalności gospodarczej wraz z wcześniej cytowaną ustawą o usługach turystycznych z 29 sierpnia 1997 r. z późniejszymi zmianami.

Obowiązek wpisu do rejestru przedsiębiorców - lub ewidencji działalności gospodarczej następuje gdy wypełnia ona znamiona zawarte w ustawie. Według niej, działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, handlowa, budowlana, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i eksploatacja zasobów naturalnych, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły (art.2).

Jednak nie zawsze taki obowiązek powstaje. Dzieje się tak w przypadku gdy (art.3):

działalność polega na wytwarzaniu w rolnictwie, płodów z upraw rolnych, chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego, a także wynajmowania przez rolników pokoi i miejsc na ustawienie namiotów, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem turystów.

W związku z tym prowadzenie obiektów wiejskiej bazy noclegowej i zgłoszonenie ich do ewidencji obiektów świadczących usługi hotelarskie - nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego i ubezpieczeń społecznych.

^
w górę