Ustawa o usługach
turystycznych.
Rozdział 2
Organizatorzy turystyki, pośrednicy i agenci turystyczni
Art. 4. [ Zezwolenia
na działalność turystyczną ]
1. Działalność gospodarcza, polegająca na organizowaniu imprez turystycznych,
oraz na pośredniczeniu na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie
usług turystycznych wymaga uzyskania zezwolenia.
2. Nie wymaga uzyskania zezwolenia działalność agentów turystycznych
polegająca na stałym pośredniczeniu w zawieraniu umów o świadczenie
usług turystycznych na rzecz organizatorów turystyki posiadających zezwolenie
lub na rzecz innych usługodawców posiadających siedzibę w kraju.
Art. 5. [ Warunki udzielenia zezwolenia]
1. Zezwolenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1, udziela się na czas nie
oznaczony, jeżeli przedsiębiorca spełnia następujące warunki:
1) zapewnia kierowanie działalnością przedsiębiorstwa oraz działalnością
jego jednostek organizacyjnych samodzielnie dokonujących czynności
prawnych przez osoby:
a) posiadające odpowiednie wykształcenie i praktykę, o których
mowa w art. 6 ust. 1 i 2,
b) nie karane za przestępstwa przeciwko zdrowiu i życiu, wiarygodności
dokumentów, mieniu oraz przeciwko obrotowi gospodarczemu,
2) przedstawi dowód zapewnienia pokrycia kosztów powrotu klienta
do kraju, w wypadku gdy organizator turystyki wbrew obowiązkowi nie
zapewnia tego powrotu, a także na pokrycie zwrotu wpłat wniesionych
przez klientów w razie niewykonania zobowiązań umownych, w formie:
a) umowy gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej albo,
b) umowy ubezpieczenia na rzecz klientów.
2. Obowiązek posiadania gwarancji lub umowy ubezpieczenia, o których
mowa w ust. 1 pkt 2, dotyczy całego okresu prowadzonej działalności.
3. Treść gwarancji lub umowy ubezpieczenia, o których mowa w ust. 1
pkt 2, obejmuje upoważnienie dla wojewody lub wskazanej przez niego
jednostki do wydawania dyspozycji wypłaty zaliczki na pokrycie kosztów
powrotu klienta do kraju.
4. Wojewoda jest uprawniony do występowania na rzecz klientów w sprawach
wypłaty środków z tytułu umowy gwarancji bankowej, umowy gwarancji ubezpieczeniowej
lub umowy ubezpieczenia, na zasadach określonych w treści tych umów.
5. Z sumy określonej w umowie gwarancji bankowej, umowie gwarancji ubezpieczeniowej
lub umowie ubezpieczenia pokrywa się w pierwszej kolejności koszty sprowadzenia
do kraju klientów, o których mowa w ust. 1 pkt 2. Jeżeli
pozostała suma gwarancji jest niewystarczająca na zwrot wszystkich wpłat
wniesionych przez klientów, wypłaty obniża się proporcjonalnie do wysokości
pozostałej sumy.
Art. 6. [ Wymagania
co do osób ]
1. Działalnością w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz
działalnością w zakresie pośrednictwa w zawieraniu umów o świadczenie
usług turystycznych, o której mowa w art. 4 ust. 1, mogą kierować osoby
posiadające:
1) 1 rok praktyki w obsłudze turystów i ukończone studia wyższe z
zakresu turystyki i rekreacji, prawa, ekonomii, zarządzania i marketingu,
2) 2 lata praktyki w obsłudze turystów i ukończoną szkołę średnią
z zakresu obsługi turystów lub ukończone studia wyższe inne niż wymienione
w pkt 1,
3) 4 lata praktyki w obsłudze turystów i ukończoną szkołę średnią
inną niż wymieniona w pkt 2,
4) 6 lat praktyki w obsłudze turystów, w pozostałych przypadkach.
2. Za praktykę w obsłudze turystów, o której mowa w ust. 1, uważa się
samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie organizowania
imprez turystycznych lub pośrednictwa w zawieraniu umów o świadczenie
usług turystycznych, kierowanie jednostkami organizującymi imprezy turystyczne,
pracę na stanowiskach związanych z przygotowywaniem i zawieraniem umów
o świadczenie usług turystycznych, samodzielne przygotowywanie programów
imprez turystycznych, a także wykonywanie zadań przewodnika turystycznego
i
pilota wycieczek.
3. Potwierdzeniem praktyki, o której mowa w ust. 2, jest zaświadczenie
o wpisie do ewidencji gospodarczej albo zaświadczenie wydane przez jednostkę
organizacyjną powierzającą zainteresowanemu czynności przy obsłudze
turystów.
Art. 7. [ Cofnięcie,
ograniczenie, odmowa, udzielenie zezwolenia ]
1. Udzielenie, odmowa udzielenia, cofnięcie i ograniczenie zakresu zezwolenia,
o którym mowa w art. 4 ust. 1, następuje w formie decyzji administracyjnej.
2. Organem właściwym do udzielenia, odmowy udzielenia, cofnięcia i ograniczenia
zakresu zezwolenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1, jest wojewoda właściwy
dla siedziby przedsiębiorcy.
3. Wniosek o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1, powinien
zawierać:
1) oznaczenie przedsiębiorcy i jego siedziby (miejsca zamieszkania),
2) określenie zakresu i rodzaju działalności wymagającej zezwolenia,
3) wskazanie miejsca wykonywania działalności objętej zezwoleniem,
4) dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w
art. 5.
4. Wojewoda odmawia udzielenia zezwolenia albo ogranicza jego zakres
w stosunku do wniosku o udzielenie zezwolenia, jeżeli przedsiębiorca
nie spełnia wymagań niezbędnych do jego udzielenia.
Art. 8. [ Postępowanie
proceduralne co do zezwoleń ]
1. Wojewoda przesyła kopię zezwolenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
oraz dane dotyczące formy zapewnienia pokrycia kosztów i zwrotu wpłat,
o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, ministrowi właściwemu do spraw
turystyki.
2. Minister właściwy do spraw turystyki, na podstawie zezwoleń i danych
dotyczących formy zapewnienia pokrycia kosztów i zwrotu wpłat, o których
mowa w ust. 1, prowadzi centralny rejestr zezwoleń, zwany dalej rejestrem.
3. Wpisu do rejestru dokonuje się z urzędu, na podstawie zezwoleń i
danych, o których
mowa w ust. 1.
4. Minister właściwy do spraw turystyki, w drodze rozporządzenia, określa
szczegółowe zasady i tryb prowadzenia centralnego rejestru zezwoleń,
wskazując w szczególności dokumenty i dane, na podstawie których dokonuje
się wpisu do rejestru, oraz zakres danych gromadzonych w księdze rejestrowej
i jej wzór.
5. Wojewoda prowadzi ewidencję wydanych na terenie województwa zezwoleń
i związanych z nimi umów gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, o
których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, oraz udziela informacji o wydanych
zezwoleniach na zasadach ustalonych dla rejestru.
Art. 9. [ Kontrola działalności turytycznej]
1. Minister właściwy do spraw turystyki oraz wojewoda jest upoważniony
do kontroli prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej,
o której mowa w art. 4 ust. 1, w zakresie:
1) spełniania wymagań niezbędnych do uzyskania zezwolenia,
2) zgodności prowadzonej działalności z wydanym zezwoleniem,
3) przestrzegania warunków wykonywania działalności gospodarczej określonych
ustawą.
1a. Minister właściwy do spraw turystyki oraz wojewoda jest upoważniony
do kontroli działalności agentów turystycznych w zakresie:
1) zgodności prowadzonej działalności z zawartymi umowami agencyjnymi,
2) przestrzegania przez przedsiębiorców dających zlecenie agentom
warunków wykonywania działalności gospodarczej określonych ustawą.
2. Wojewoda może wezwać przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych uchybień
w wyznaczonym terminie, pod rygorem cofnięcia lub ograniczenia zakresu
zezwolenia.
3. W razie stwierdzenia przez ministra właściwego do spraw turystyki
w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 1 i 1a, uchybień w sposobie
prowadzenia działalności gospodarczej, występuje on do właściwego wojewody
o podjęcie działań, o których mowa w ust. 2.
Art. 10. [ Potwierdzenia
i gwarancje ]
1. Organizator turystyki oraz pośrednik turystyczny są obowiązani przedkładać
organowi udzielającemu zezwolenia dokumenty potwierdzające zawarcie
kolejnych umów gwarancji lub ubezpieczenia, o których mowa w art. 5
ust. 1 pkt 2, przed upływem terminu obowiązywania umowy poprzedniej.
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia,
uwzględniając zakres i rodzaj działalności prowadzonej przez organizatorów
turystyki i pośredników turystycznych, określa:
1) minimalną wysokość sumy gwarancji, o których mowa w art. 5 ust.
1 pkt 2 lit. a),
2) minimalną wysokość sumy gwarancyjnej na rzecz jednego klienta z
tytułu umowy ubezpieczenia, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.
b).
Art. 10a. [ Przyczyny cofnięcia lub ograniczenia
zezwolenia ]
1. Wojewoda może cofnąć wydane zezwolenie albo ograniczyć jego zakres
w następujących wypadkach:
1) prawomocnego orzeczenia sądu zakazującego przedsiębiorcy - osobie
fizycznej prowadzenia działalności objętej zezwoleniem,
2) naruszania obowiązków określonych ustawą, gdy powoduje to zagrożenie
bezpieczeństwa lub dóbros obistych klientów, a także poważne zagrożenie
interesów majątkowych klientów,
3) nieusunięcia przez przedsiębiorcę stwierdzonych uchybień, pomimo
wezwania, o którym mowa w art. 9 ust. 2.
2. Przedsiębiorca, któremu cofnięto zezwolenie, a także przedsiębiorca,
który prowadził działalność bez uzyskania wymaganego zezwolenia, nie
może uzyskać żadnego z tych zezwoleń, o których mowa w art. 4 ust. 1,
w okresie 3 lat od daty cofnięcia zezwolenia lub ujawnienia prowadzenia
działalności bez zezwolenia.
3. Przepis ust. 2 stosuje się także do osób kierujących działalnością
przedsiębiorstwa w imieniu przedsiębiorcy, któremu cofnięto zezwolenie
lub który prowadził działalność bez wymaganego zezwolenia. Osoby te
w okresie wskazanym w ust. 2 nie mogą również kierować działalnością
przedsiębiorstwa lub jego jednostek organizacyjnych w zakresie wymagającym
zezwolenia.
Art. 10b. [ Agent turystyczny ]
Przedsiębiorcę występującego wobec klientów jako agent turystyczny uważa
się za organizatora turystyki w rozumieniu ustawy, jeżeli:
1) w umowach zawieranych z klientami nie wskazuje jednoznacznie właściwego
organizatora turystyki, którego reprezentuje, lub
2) działa jako agent organizatora turystyki, który nie jest uprawniony
do zawierania umów z klientami na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
lub
3) działa bez ważnej umowy agencyjnej lub przekracza jej zakres.
^
|