| 
Bakałarzewo - dawne miasto,
dziś wieś gminna, położona na wzniesieniu nad doliną rzeki Rospudy
i północnym krańcem jeziora Sumowo.
Miasto pierwotnie nosiło nazwę
Dowspuda Bakałarzewska, dla odróżnienia od Raczkowskiej. Miejscowość
powstała w pierwszej połowie XVI wieku. Założył ją Mikołaj Michnowicz
Raczkowicz, który pełnił funkcję pisarza na dworze królewskim -
czyli bakałarza. Stąd też nazwa stworzonej przez niego miejscowości.
W latach 1578-1580 Bakałarzewo wymieniano
jako miasteczko, chociaż nie miało oficjalnie nadanych przez władcę
praw miejskich. Było własnością prywatną. Dopiero w 1720 roku otrzymało
przywileje na jeden jarmark rocznie i cotygodniowy targ. Do rozbiorów
Polski miasto należało do powiatu grodzieńskiego w województwie
trockim. Później znalazło się w granicach zaboru pruskiego, a następnie
w Księstwie Warszawskim i po kongresie wiedeńskim w Królestwie Polskim.
W 1800 roku liczyło 76 domów i 620 mieszkańców.
Największą liczbę mieszkańców osiągnęło pod koniec XIX wieku - ponad
półtora tysiąca. Wiekszą ich część stanowili Żydzi. Posiadali nawet
bożnicę. Ludność ogólnie mówiąc trudniła się przemytem przez pobliską
granicę z Prusami.
W roku 1870 Bakałarzewo utraciło prawa
miejskie. Podczas ostatniej wojny zostało w znacznym stopniu zniszczone.
Między innymi zniszczono kościół murowany z 1936 roku, który później
odbudowano w takim samym kształcie.
Z poprzedniej zabudowy pozostał jedynie
układ przestrzenny z dużym rynkiem i centralnie usytuowanym kościołem
przy trasie przelotowej.
Bakałarzewo jest obecnie miejscowością
o walorach letniskowych.
|
