| |
|
|
Jeziora Suwalszczyzny
|
| Białe (Augustowskie)
| Białe (Filipowskie) | Białe
(Wigierskie) | Blizno | Bolesty
| Czarne (Filipowskie) |
Długie (Kalejty) | Długie
(Wigierskie) | Dowcień
| Garbaś | Hańcza
| Jaczno | Kamienne
| Kolno | Krzywe
(Huciańskie) | Mieruńskie
Wlk. | Mikaszewo |
Necko | Okmin
| Pierty | Pomorze
| Rospuda (Filpowska) |
Sajno | Serwy
| Studzieniczne | Sumowo
| Szelment Wlk. | Wigry
| Wiżajny | Boczne
| |
Białe
Augustowskie (Krechowieckie) 
powierzchnia:
476,6 ha;
maksymalna głębokość:
30 m;
średnia głębokość:
8,7 m;
długość: przekracza
6 km;
maksymalna szerokość:
1350 m;
Białe to duże jezioro rynnowe typu sielawowego. Posiada sporą ilość
piaszczystych plaż i kąpielisk, co spowodowało umiejscowienie wielu
ośrodków wypoczynkowych - zwłaszcza od strony śluzy Przewięź. Nazwa
jeziora pochodzi od piaszczystego i jasnego dna, rzadko porośnietego
trzciną i sitowiem (tylko 4%). Jezioro ma rozwiniętą linię brzegową.
Brzegi wysokie i suche. Uważa się je za idealne do uprawiania żeglarstwa.
MAPA
 |
Białe
Filipowskie
powierzchnia:
130,3 ha;
maksymalna głębokość:
52 m;
średnia głębokość:
17,1 m;
długość: 2900
m;
maksymalna szerokość:
580/700 m;
Białe Filipowskie to jezioro rynnowe o wysokich i stromych brzegach,
typu sielawowego. Wody Białego są wyjątkowo czyste, o dużej przejrzystości;
dno przybrzeżne piaszczyste, miejscami żwirowo-piaszczyste - tylko
zatoki zamulone i porośniete szuwarami. Nad jeziorem znajduje się
dużo wspaniałych miejsc do kąpieli.
Linia brzegowa jest bardziej urozmaicona w części
południowej. Brzeg wschodni jest zalesiony, zachodni posiada charakter
polny. Jezioro stanowi atrakcyjny teren dla wędkarzy i turystów
poszukujących ciszy i spokoju.
MAPA
|
Białe
Wigierskie
powierzchnia:
100,2 ha;
maksymalna głębokość:
34 m;
średnia głębokość:
13,2 m;
długość: 1750
m;
maksymalna szerokość:
750 m;
Białe
Wigierskie to urocze jezioro. Posiada dużą przejrzystość i czystość
wód oraz piaszczyste pobrzeże i dno. W zasadzie jest wolne od roślinności
wysokiej, flory zanurzonej oraz planktonu. Ma cechy jeziora oligo-mezotroficznego.
Żyją w nim ryby wymagające wód głębokich, mało żyznych i utlenionych
- tak jak sieja, sielawa, stynka i tym podobne. Białe ma łagodną
linię brzegową i niezbyt wysokie brzegi, a od strony zachodniej
- dość niskie. Wraz z otaczającym je wysokim borem - objęte jest
ochroną rezerwatową.
MAPA
|
Blizno
powierzchnia:
238,5 ha;
maksymalna głębokość:
28,8 m;
średnia głębokość:
10 m;
długość: 4900
m;
maksymalna szerokość:
750 m;
Jest to jezioro o rozwinietej linii brzegowej,
posiadające wysokie i suche brzegi, porośnięte borem sosnowym. Jego
piaszczyste plaże i wąski pas litoralu sprawia, że jest wspaniałym
miejscem wypoczynku dla amatorów kąpieli.
Jezioro leży w pasie jezior, które po usunięciu się lodowca stanowiły
jedną rynnę. Z upływem czasu i wypłycaniem zbiornika (dzięki rzece
Bliznie), powstały odrębne jeziora - Blizno, Blizienko oraz Tobołowo.
Wyżej wspomniana rzeka - Blizna - stanowi ciekawy, lecz trudny szlak
kajakowy o długości 32 km.
MAPA
|
Bolesty
powierzchnia:
128,95ha;
maksymalna głębokość:
16,2 m;
średnia głębokość:
7 m;
długość: 5800
m;
maksymalna szerokość:
325 m;
Jest to najdłuższe jezioro na szlaku rzeki Rospudy
i jedno z najładniejszych jezior Pojezierza Zachodniosuwalskiego.
Ma charakter wybitnie rynnowy, przypomina wręcz szeroko rozlaną,
spokojną rzekę. Brzegi - porośniete lasankami i poprzecinane jarami
stanowią bardzo piękny krajobraz.
Jezioro posiada piaszczyste dno (dobre miejsca do kąpieli) i gwałtowny
spadek głębokości już od samych brzegów. Ma słabo rozwiniętą linię
brzegową, ze słabymi zarysami zatok i cypli .
Jego charakter oligotroficzno-eutroficzny
ma wpływ na dużą rybność. Występują tu okonie, szczupaki, leszcze,
płocie - a także - jazie, klenie, sumy, miętusy i węgorze. Jest
lubiane przez wędkarzy.
MAPA

|
|
|