JEZIORA SUWALSZCZYZNY

Białe Augustowskie (Krechowieckie)

powierzchnia: 476,6 ha;
maksymalna głębokość: 30 m;
średnia głębokość: 8,7 m;
długość: przekracza 6 km;
maksymalna szerokość: 1350 m;

Białe to duże jezioro rynnowe typu sielawowego. Posiada sporą ilość piaszczystych plaż i kąpielisk, co spowodowało umiejscowienie wielu ośrodków wypoczynkowych - zwłaszcza od strony śluzy Przewięź. Nazwa jeziora pochodzi od piaszczystego i jasnego dna, rzadko porośnietego trzciną i sitowiem (tylko 4%). Jezioro ma rozwiniętą linię brzegową. Brzegi wysokie i suche. Uważa się je za idealne do uprawiania żeglarstwa

 

Białe Filipowskie

powierzchnia: 130,3 ha;
maksymalna głębokość: 52 m;
średnia głębokość: 17,1 m;
długość: 2900 m;
maksymalna szerokość: 580/700 m;

Białe Filipowskie to jezioro rynnowe o wysokich i stromych brzegach, typu sielawowego. Wody Białego są wyjątkowo czyste, o dużej przejrzystości; dno przybrzeżne piaszczyste, miejscami żwirowo-piaszczyste - tylko zatoki zamulone i porośniete szuwarami. Nad jeziorem znajduje się dużo wspaniałych miejsc do kąpieli.

Linia brzegowa jest bardziej urozmaicona w części południowej. Brzeg wschodni jest zalesiony, zachodni posiada charakter polny. Jezioro stanowi atrakcyjny teren dla wędkarzy i turystów poszukujących ciszy i spokoju.

 

Białe Wigierskie

powierzchnia: 100,2 ha;
maksymalna głębokość: 34 m;
średnia głębokość: 13,2 m;
długość: 1750 m;
maksymalna szerokość: 750 m;

Białe Wigierskie to urocze jezioro. Posiada dużą przejrzystość i czystość wód oraz piaszczyste pobrzeże i dno. W zasadzie jest wolne od roślinności wysokiej, flory zanurzonej oraz planktonu. Ma cechy jeziora
oligo-mezotroficznego. Żyją w nim ryby wymagające wód głębokich, mało żyznych i utlenionych - tak jak sieja, sielawa, stynka i tym podobne. Białe ma łagodną linię brzegową i niezbyt wysokie brzegi, a od strony zachodniej - dość niskie. Wraz z otaczającym je wysokim borem - objęte jest ochroną rezerwatową.

 

Blizno

powierzchnia: 238,5 ha;
maksymalna głębokość: 28,8 m;
średnia głębokość: 10 m;
długość: 4900 m;
maksymalna szerokość: 750 m;

Jest to jezioro o rozwinietej linii brzegowej, posiadające wysokie i suche brzegi, porośnięte borem sosnowym. Jego piaszczyste plaże i wąski pas litoralu sprawia, że jest wspaniałym miejscem wypoczynku dla amatorów kąpieli.
Jezioro leży w pasie jezior, które po usunięciu się lodowca stanowiły jedną rynnę. Z upływem czasu i wypłycaniem zbiornika (dzięki rzece Bliznie), powstały odrębne jeziora - Blizno, Blizienko oraz Tobołowo.
Wyżej wspomniana rzeka - Blizna - stanowi ciekawy, lecz trudny szlak kajakowy o długości 32 km.

 

Bolesty

powierzchnia: 128,95ha;
maksymalna głębokość: 16,2 m;
średnia głębokość: 7 m;
długość: 5800 m;
maksymalna szerokość: 325 m;

Jest to najdłuższe jezioro na szlaku rzeki Rospudy i jedno z najładniejszych jezior Pojezierza Zachodniosuwalskiego. Ma charakter wybitnie rynnowy, przypomina wręcz szeroko rozlaną, spokojną rzekę. Brzegi - porośniete lasankami i poprzecinane jarami stanowią bardzo piękny krajobraz.
Jezioro posiada piaszczyste dno (dobre miejsca do kąpieli) i gwałtowny spadek głębokości już od samych brzegów. Ma słabo rozwiniętą linię brzegową, ze słabymi zarysami zatok i cypli .
Jego charakter oligotroficzno-eutroficzny ma wpływ na dużą rybność. Występują tu okonie, szczupaki, leszcze, płocie - a także - jazie, klenie, sumy, miętusy i węgorze. Jest lubiane przez wędkarzy.

---

Informacje zaczerpnięto z :

• S.Maciejewski "Po ziemi Suwalskiej"
• S.Maciejewski "Szlakami Północnej Suwalszczyzny"
• I.W. Baturowie "Po ziemi Augustowskiej"
• W.Batura "Szlakami Południowej Suwalszczyzny"
• J.Bacewicz "Podstawy wiedzy regionalnej ziemia suwalska"