| |
|
|
Jeziora Suwalszczyzny
|
| Białe (Augustowskie)
| Białe (Filipowskie) |
Białe (Wigierskie) | Blizno
| Bolesty | Czarne
(Filipowskie) | Długie (Kalejty)
| Długie (Wigierskie) |
Dowcień | Garbaś
| Hańcza | Jaczno
| Kamienne | Kolno
| Krzywe (Huciańskie) |
Mieruńskie Wlk. | Mikaszewo
| Necko | Okmin
| Pierty | Pomorze
| Rospuda (Filpowska) |
Sajno | Serwy
| Studzieniczne | Sumowo
| Szelment Wlk. | Wigry
| Wiżajny | Boczne
| |
|
 Garbaś
powierzchnia:
140,56 ha;
maksymalna głębokość:
48 m;
średnia głębokość:
20,9 m;
długość: 3400m;
maksymalna szerokość:
700 m;
Jest to jezior rynnowe z grupy tak zwanych jezior filipowskich.
Przepływa przez nie rzeka Rospuda. Jezioro ma brzegi częściowo wyniosłe
i stromo opadające, linię brzegową słabo urozmaiconą. Brzegi zachodnie
i południowe są porośnięte lasami, wschodnie zaś - polne z lasankami
na stromej skarpie.
Garbaś to akwen o znacznych cechach oligotroficznych,
z wąską strefą litoralną - ubogą w roślinność nawodą i zanurzoną.
Jest to jezioro sielawowo-leszczowe, obfite w ryby. Występują w
nim okoń, leszcz, szczupak, lin, płoć, miętus, sieja, sum i węgorz.
Woda jeziora jest czysta, dość przejrzysta, dno piaszczyste, miejscami
żwirowe - prawie wszędzie dostępne do kąpieli - lecz często niebezpieczne
przez jego gwałtowne spadki.
Na wschodnim brzegu, gdzie rozciąga się wieś Matłak - archeolodzy
odnaleźli najstarsze ślady pobytu człowieka na Suwalszczyźnie -
z okresu środkowej epoki kamiennej (7 500 - 4 000 lat p.n.e.).
 MAPA
 |
Hańcza
powierzchnia:
304,04 ha;
maksymalna głębokość:
108,5 m;
średnia głębokość:
38,7 m;
długość: 4530
m;
maksymalna szerokość:
1150 m;
Jest to najgłębsze jezioro w Polsce i jedno z większych na Suwalszczyźnie.
Znajduje się na terenie Suwalskiego Parku Krajobrazowego i jest
objęte w całości ochroną rezerwatową.
Powstało z roztopu wód polodowcowych w głębokiej rynnie, stworzonej
przez lodowiec. Przepływa przez nie rzeka Czarna Hańcza.
Hańcza jest akwenem oligotroficznym,
z charakterem jeziora wysokogórskiego - czyste, przejrzyste, dobrze
natelnione wody o skąpych osadach organicznych oraz niewielkiej
żyzności. Żyją tu reliktowe gatunki fauny, jak głowacz pręgopłetwy,
sieja, sielawa, stynka i kilka gatunków skorupiaków skandynawsko-bałtyckich.
Jezioro należy do typu sielawowego. Intodukowano także w nim troć
jeziorową.
Brzegi Hańczy to wysoczyzna, wyścielona u podnóża kamieniami tworzącymi
tzw. kamienne plaże.
Warto zwiedzić : ruiny dworu
Tomasza Świętopełka Mirskiego w Starej
Hańczy.
MAPA
|
Jaczno
powierzchnia:
41 ha;
maksymalna głębokość:
19 m;
długość: 1600
m;
maksymalna szerokość:
550 m;
Jaczno
jest jeziorem wytopiskowym i silnie eutroficznym, co daje rybom
dobrą bazę pokarmową. Wodę ma czystą, o charakterystycznym odcieniu
zieleni. Brzegi jeziora są od północy bardzo strome, a ich zbocza
porośniete lasem. Dostęp do brzegów jest trudny i bagnisty. Występują
liczne wysięki źródełek. Cały pas litoralu porasta bogata roślinność:
trzciny pospolite, oczeret jeziorny, sitowie, skrzyp, tatarak, pałka
itp. Spotkać tu także można bardzo rzadkie storczyki, skrzp olbrzymi
i czosnek niedźwiedzi.
Dużą osobliwościa przyrodniczą są wiszące torfowiska źródliskowe
na zachodnim brzegu Jaczna. Torfowisko ciągnie się wzdłuż brzegu
jeziora na przestrzeni 800 metrów i ma szerokość od 30 do 60 m.
Miąższość torfu przekracza w niektórych miejscach 2 m.
MAPA
|
Kamienne
powierzchnia:
41,4 ha;
maksymalna głębokość:
20 m;
średnia głębokość:
6,4 m;
długość: 2570
m;
maksymalna szerokość:
320 m;
Jest to jezioro rynnowe, przepływowe, na szlaku
rzeki Rospudy. Przypomina tak jak i Jezioro Bolesty - bardziej rzekę
niż jezioro. Można powiedzieć iż Kamienne jest właściwie przedłużeniem
Jeziora Rospuda. Linię brzegową ma słabo rozwiniętą, a wody czyste
i przejrzyste. Brzegi wysokie i strome przechodzą nad jeziorem w
piaszczyste i kamieniste. Takie też jest i dno, choć w niektórych
miejscach także gliniaste, a w części południowej bagienne. Jezioro
ma wiele ładnych miejsc do kąpieli - w części południowo-zachodniej
zorganizowaną plażę i kąpielisko wraz z polem namiotowym.
Kamienne to jezioro typu leszczowego.
MAPA
|
Kolno
powierzchnia:
269,25 ha;
maksymalna głębokość:
6 m;
długość: 2200
m;
maksymalna szerokość:
2000 m;
Jezioro Kolno jest typu wytopiskowego, o znaczym
zatorfieniu pobrzeży. Pierwotny poziom wód jeziora został obniżony
o okło 80 cm z powodu melioracji i pogłębienia koryta rzeczki Kolniczanki.
Brzegi jeziora są niedostępne i błotniste, porośnięte szerokim pasem
szuwaru. Jego dno niemal całkowicie pokrywa kobierzec ramienic.
Z powodu niewielkiej głębokości, przy surowych zimach, występuje
zjawisko duszenia się ryb (mała ilość wody pod lodem).
Kolno jest rajem dla wszelkiego ptactwa wodnego, które ma tutaj
swoje tereny lęgowe. Właśnie z tego powodu utworzono w tym miejscu
w 1960 r. rezerwat dla ich ochrony. Bardzo bogata jest fauna ptactwa
rezerwatu. Można spotkać łabędzia niemego, kaczki, rybitwy, myszołowy,
bąki, remizy, mewy śmieszki i szereg innych.
Ze względu na znaczne zatorfienie brzegów, dostęp do jeziora jest
utrudniony.
MAPA
|
|
|
