| |
|
|
TURTUL
|
| Siedlisko
młyńskie Turtul położone jest wśród ozu turtulskiego na rzece Czarna
Hańcza. Nazwa miejsca ma pochodzić od nazwiska młynarza, ale całkiem
jest możliwe, że ma charakter dźwiękonaśladowczy - stuku młyńskiego
koła.
Dokumenty mówia o tym, iż młyn ten istniał już
w 1645 roku - czyli kiedy jeszcze całą okolicę zajmowała puszcza.
Można zastanawiać się nad przydatnością młyna w środku puszczy...
W okresie międzywojennym stał tu już młyn
murowany. Był czynny do 1963 roku. Obecnie zachowała się część jego
gospodarcza z domem mieszkalnym, zbudowanym z cegły w 1933 roku.
Całość tego obiektu zajmuje Zarząd Suwalskiego Parku Krajobrazowego.
Z młyna zaś pozostały jedynie ruiny murów,
a przed nimi grobla i stawidło młyńskie - spiętrzające wody Czarnej
Hańczy. Dzięki nim powstał uroczy zakątek z przedmłyńskim stawem
o cechach jeziorka. Wokół nad nim wznoszą się wysokie i strome krawędzie
doliny. Należą one do ciągu tzw. ozu turtulskiego.
|
 Ozy
są to wały lub ciągi wzgórz o dość stromych zboczach, zbudowane
z piasków i żwirów. Wytworzyły się w wyniku akumulacyjnej działalności
wód spływających krawędziami, tunelami i szczelinami lodowca.
Oz turtulski ciągnie się dnem doliny Czarnej Hańczy i skręca w
dolinę rzeczki Kozikówki. Ma długość 2,8 km, tworzy go 13 rozciągniętych
pagórków o wysokości do 17 m.
|
|
|
|
