| 
Na fot.szczyt Góry Rówelskiej. Wiatraki
stanowią małą elektrownię.
Miasto Wiżajny powstało jako ośrodek
polskiej kolonizacji Puszczy Mereckiej pod koniec XVI wieku. Po
raz pierwszy Wiżajny wymieniono w dokumentach parafii puńskiej w
roku 1606. Potwierdzenie praw miejskich nastąpiło w 1693 r. Wówczas
stworzono tu siedzibę starostwa wiżajeńskiego. Pierwszymi jego starostami
byli Radziwiłłowie.
Nazwa miejscowości Wiżajny, prawdopodobnie została
przejęta od nazwy jeziora, a te zaczęrpnęło ją z litewskiej nazwy
raka - wyżys.
Podczas wojen szwedzkich Wiżajny zostały zniszczone.
Odbudowano je, a główny czas swej świetności przeżywały w XVII-XIX
wieku. W 1800 roku liczyły 685 mieszkańców, a pod koniec XIX stulecia
około 2300. Niestety w 1870 roku utraciły prawa miejskie. W okresie
międzywojennym była tu siedziba dowództwa kompanii Korpusu Ochrony
Pogranicza.
Wiżajny zachowały układ przestrzenno-urbanistyczny
wokół starego rynku - zwanego Dolnym Rynkiem. Tam też zachował się
dworek klasycystyczny z pierwszej połowy XIX wieku. Wyżej - bo na
wzniesieniu - powstał Górny Rynek, gdzie wybudowano w latach 1823-1825
klasycystyczny kościół murowany pod wezwaniem św. Teresy z Avili.
Dziś Wiżajny to wieś gminna z zachowanym charakterem
miasteczka, położona między jeziorami Wiżajny
i Wistuć. Miejscowość uchodzi za polski biegun zimna. Pokrywa śnieżna
utrzymuje się tu aż do marca, co daje wspaniałe warunki narciarskie.
|
