|  Jest
to popularna miejscowość letniskowa, położona na północnym brzegu
jeziora Wigry, w obrębie Wigierskiego
Parku Narodowego. Była już przed wojną znanym ośrodkiem turystycznym.
Wieś została założona w 1700 r. przez kamedułów
wigierskich, a wyludniona pod koniec XIX w. W 1800 r. liczyła zaledwie
dwie zagrody z 13 mieszkańcami. W okresie międzywojennym półwysep
Łysa Góra został zakupiony przez Polskie Towarzystwo Krajoznawcze,
które wybudowało przystań żeglarską oraz schronisko - którego budynek
stoi do dziś, lecz nie jest użytkowany. 
W 1928 r. została tu przeniesiona
z Płociczna stacja naukowo-badawcza Instytutu Biologii Doświadczalnej
im. Marcelego Nenckiego w Warszawie. Głównym organizatorem i wieloletnim
kierownikiem stacji był Alfred Lityński, jeden z najwybitniejszych
hydrobiologów polskich. Stacja prowadziła badania nad florą i fauną
jezior wigierskich. Placówka działała do 1939 r. Niszczejący obiekt
został przejęty przez dyrekcję WPN w 1993 r., z przeznaczeniem na
muzeum przyrodnicze.
W 1937 r. wybudowano drugi, murowany budynek
schroniska, czynny do dziś.
|
